Aeroklub Kujawski nabiera wysokości. „Latamy więcej i szkolimy więcej osób”

O sezonie 2026, szkoleniu nowych pilotów, inwestycjach, kosztach utrzymania sprzętu i planach Aeroklubu Kujawskiego z Sławomirem Jędrzejczakiem, wiceprezesem Aeroklubu Kujawskiego, rozmawia Jakub Kozłowski, reporter ki24.info.

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

– Jak z perspektywy Aeroklubu Kujawskiego oceniacie to, co udało się zrealizować w 2026 roku?

– Było tego sporo. Mimo problemów, z którymi mierzy się właściwie każdy klub czy przedsiębiorstwo, staramy się myśleć pozytywnie i prowadzić aeroklub w kierunku wyznaczonym przez zarząd i dyrekcję.

Z takich bardzo konkretnych rzeczy – wyremontowaliśmy mniej więcej połowę biurowca, w tym część gościnną, łazienki i zaplecze socjalne. Sporo kosztowało nas też utrzymanie sprzętu. Dwa najczęściej wykorzystywane samoloty zbliżały się do dużych przeglądów i remontów. W przypadku każdego z nich były to wydatki rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych. Podobnie było z szybowcami, choć tutaj sytuacja była nieco prostsza.

– Dużo mówisz o inwestycjach i kosztach. Korzystacie w tym roku z dotacji?

– Tak. W tym roku dostaliśmy dotacje ze Starostwa Powiatowego i Urzędu Miasta. Jednocześnie musieliśmy wykonać kosztowne przeglądy samolotów i szybowców, prowadzimy szkolenia i remontujemy budynek. Staramy się więc prowadzić aeroklub tak, żeby własnymi siłami pokrywać bieżące potrzeby. Przy większych inwestycjach każde wsparcie byłoby jednak bardzo potrzebne.

– Jak wygląda obecnie szkolenie nowych pilotów?

– W tym roku szkolimy grupę około ośmiu nowych pilotów szybowcowych. Doszkalamy też osoby, które zaczęły wcześniej.

Bardzo mocno rozwinęliśmy szkolenie samolotowe. Kiedyś zdarzało się, że przez dwa lata wyszkoliliśmy jednego pilota samolotowego. Teraz mamy dostęp do instruktorów i w tym sezonie szkolenie rozpoczęło lub zakończyło około sześciu–siedmiu osób.

Widać też, że ludzie wracają do aeroklubu. Dobrze funkcjonuje Klub Seniorów Lotnictwa, któremu przewodniczy mój instruktor, pan Mirek Nowicki. Generalnie frekwencja i zainteresowanie są większe.

– Czyli sytuacja idzie w dobrym kierunku, ale pracy jeszcze nie brakuje?

– Zdecydowanie. Budynki przez lata były zaniedbane i wymagają dużych nakładów. Przed nami przede wszystkim remont dachów nad warsztatem szybowcowym, spadochroniarnią i garażami. Chcielibyśmy też wykonać nową elewację.

Każde wsparcie ze strony samorządu czy sponsorów będzie dla nas bardzo cenne.

– Aeroklub chce też szerzej otworzyć lotnisko na różnego rodzaju wydarzenia?

– Tak. W tym roku zaczęliśmy pracować nad współpracą z firmami i organizacją różnych imprez. Chcielibyśmy wrócić do czasów, kiedy na lotnisku odbywały się wystawy czy targi, na przykład rolnicze.

Mamy teren i infrastrukturę, która pozwala organizować zarówno wydarzenia gospodarcze i biznesowe, jak i imprezy rozrywkowe. Jesteśmy otwarci na współpracę.

Myślimy też o wymianie dużych drzwi hangarowych. Jeżeli znalazłby się sponsor, moglibyśmy połączyć taką inwestycję z ekspozycją jego marki na terenie lotniska.

– W ofercie pozostają również loty zapoznawcze?

– Oczywiście. Zapraszamy mieszkańców Inowrocławia i powiatu na loty samolotami oraz szybowcami. To możliwość zobaczenia miasta, Solanek, okolic, obwodnicy czy lasów z zupełnie innej perspektywy.

Taki lot ma też praktyczny wymiar. Można sprawdzić, jak człowiek czuje się w powietrzu, zanim zdecyduje się na szkolenie albo dłuższy lot.

Voucher na lot zapoznawczy można kupić w biurze aeroklubu codziennie do godz. 13.00.

– Było w tym roku coś, czego początkowo w ogóle nie planowaliście?

– Tak. Nie planowaliśmy imprezy z okazji Dnia Dziecka, ale chcieliśmy przybliżyć lotnisko młodzieży i zachęcić ją do naszej sekcji modelarskiej. Ostatecznie zorganizowaliśmy Dzień Dziecka i Dzień Rodziny wspólnie z firmami i sponsorami. Dopisała zarówno pogoda, jak i frekwencja.

Zorganizowaliśmy też zbiórkę na rzecz schroniska dla zwierząt. Sami potrzebujemy pieniędzy na działalność, ale skoro w tym momencie mogliśmy pomóc, zrobiliśmy to.

– Modelarstwo nadal przyciąga młodych ludzi?

– Tak, choć bardzo się zmieniło. Kiedyś model budowało się przez całą zimę, później się go oblatywało i dopiero zaczynało latać. Dzisiaj częściej kupuje się gotowy model, wyposaża go i można szybciej zacząć.

Duże zainteresowanie budzą też drony i modele sterowane radiowo. To nadal może być pierwszy krok do zainteresowania młodego człowieka lotnictwem.

– Osoby szkolące się w aeroklubie to głównie mieszkańcy Inowrocławia?

– Nie tylko. Są osoby z Inowrocławia i naszego województwa, ale przyjeżdżają też ludzie z innych części Polski.

Myślę, że znaczenie ma atmosfera. Nie chcemy być miejscem, które wyłącznie szkoli kolejne osoby i na tym kończy kontakt. Tutaj tworzą się znajomości i przyjaźnie.

Wracają też piloci, którzy wychowali się w naszym aeroklubie, później zostali pilotami zawodowymi czy członkami załóg lotniczych, a dziś chcą właśnie tutaj szkolić kolejne pokolenie.

– Macie też młodych ludzi, którzy coraz poważniej wchodzą w lotnictwo sportowe.

– Tak. Borys Gniewkowski lata już kolejny sezon i bardzo dobrze sobie radzi. Mamy wielu zdolnych młodych ludzi.

Jest też Mateusz Drogowski, który mocno zainteresował się sportem szybowcowym i konsekwentnie się rozwija. Kibicujemy mu i mamy nadzieję, że będzie robił kolejne postępy.

– Jakie wydarzenia lotnicze są jeszcze przed wami?

– Pod koniec sierpnia będziemy obchodzić Święto Lotnictwa. W tym roku nie będzie jeszcze dużych pokazów lotniczych, bo czasu na przygotowanie takiego wydarzenia jest za mało, ale chcemy ten dzień w jakiś sposób zaznaczyć.

W kalendarzu są też zawody modelarskie i inne wydarzenia. Szkolenia będą trwały tak długo, jak pozwoli na to pogoda. Sezon szybowcowy naturalnie kończy się jesienią, ale na lotnisku mogą odbywać się również imprezy niezwiązane bezpośrednio z lataniem.

– Jakim sprzętem obecnie dysponuje Aeroklub Kujawski?

– Mamy dwa własne samoloty. Jeden to Jak-12M – wielozadaniowy samolot wykorzystywany między innymi do holowania szybowców i skoków spadochronowych. To naprawdę solidna, choć już wiekowa konstrukcja.

Mamy również Cessnę 150, wykorzystywaną do lotów szkolnych i turystycznych.

Na lotnisku bazuje też Cessna 182, z której czasami korzystamy przy holowaniu szybowców i skokach spadochronowych. Niewykluczone, że w przyszłości pojawi się druga taka maszyna, ale niczego jeszcze nie można przesądzać – najpierw musimy uzgodnić wszystkie szczegóły.

Jeśli chodzi o szybowce, mamy między innymi dwa Puchacze, Jantara, Juniora, Astira, dwa Piraty oraz dostęp do dwumiejscowego Bociana. Oprócz tego na lotnisku są prywatne szybowce członków aeroklubu.

– Od czego zaczyna osoba, która przychodzi do aeroklubu i mówi: „chcę zostać pilotem”?

– Najpierw jest teoria. Później rozpoczyna się szkolenie praktyczne. W przypadku szybowców pierwszym etapem jest szkolenie podstawowe, zakończone samodzielnymi lotami.

Następnie można rozwijać umiejętności – latać za samolotem, trenować loty termiczne, przelotowe czy akrobacyjne i zdobywać kolejne uprawnienia.

Podobnie wygląda ścieżka samolotowa. Uważam, że wcześniejsze doświadczenie szybowcowe bardzo pomaga, ponieważ szybowiec wymaga precyzyjnego pilotażu. Później w samolocie łatwiej skupić się również na pracy silnika i innych parametrach.

– A co może być dalej? Lotnictwo zawodowe?

– Tak. Po zdobyciu odpowiednich licencji i uprawnień można rozwijać się w bardzo różnych kierunkach. Jedni wybierają linie lotnicze, inni lotnictwo wojskowe czy specjalistyczne.

Mamy na przykład pilota, który lata Dromaderem i uczestniczy w gaszeniu pożarów lasów. Zabiera wodę i zrzuca ją bezpośrednio na teren objęty pożarem. To zupełnie inny rodzaj lotnictwa, wymagający bardzo aktywnego pilotowania.

Dróg zawodowych jest więc naprawdę wiele.

– Ile czasu może minąć od rozpoczęcia szkolenia do pierwszego samodzielnego lotu?

– To zależy przede wszystkim od pogody i regularności szkolenia. Przy sprzyjających warunkach może to być około dziesięciu dni czy dwóch tygodni.

Jeżeli ktoś przychodzi nieregularnie, robi długie przerwy, musi później powtarzać część ćwiczeń i cały proces może trwać znacznie dłużej.

Zawsze radzę, żeby po rozpoczęciu szkolenia latać możliwie regularnie. Wtedy szybciej zdobywa się umiejętności i przede wszystkim robi się to bezpieczniej.

– Co najbardziej zaskakuje ludzi podczas pierwszego lotu szybowcem?

– Jeżeli szybowiec startuje za wyciągarką, ogromnym zaskoczeniem jest samo przyspieszenie. W kilka sekund osiąga się około 100 km/h, a później szybowiec bardzo stromo się wznosi.

Duże wrażenie robi też moment wyczepienia liny i krótkie uczucie nieważkości. Wszystko dzieje się bardzo szybko.

Drugą rzeczą jest widok. Ludzie często są zaskoczeni tym, jak zupełnie inaczej wygląda świat z góry.

– Zdarzają się pasażerowie, którzy bardzo się boją?

– Oczywiście. Ludzie reagują bardzo różnie. Jedni zachowują się tak, jakby latali od zawsze, inni są bardzo zestresowani.

Zdarzyła mi się nawet pasażerka, która jeszcze przed lotem z ogromnej ciekawości zaczęła dotykać różnych elementów w kabinie i pytać, do czego służą. Trzeba było od razu wyjaśnić, czego nie wolno ruszać.

Dlatego przed i podczas lotu staram się cały czas informować pasażera, co za chwilę się wydarzy. Mówię: teraz będzie przyspieszenie, teraz pojawi się przeciążenie, za chwilę się przechylimy. Kiedy człowiek wie, czego się spodziewać, czuje się znacznie pewniej.

Jeżeli widzimy, że ktoś źle znosi lot, zawsze można też odpowiednio zareagować i wcześniej wylądować.

– Ile kosztuje taki lot?

– Lot szybowcem za wyciągarką kosztuje około 250 zł, a lot z holem za samolotem około 350 zł.

Sam lot nie musi być bardzo długi. Dla osoby, która leci pierwszy raz, nawet kilka czy kilkanaście minut dostarcza bardzo dużo wrażeń. Bodźców jest tak wiele, że dla początkującego taki czas często w zupełności wystarcza.

– Które sekcje rozwijają się obecnie najszybciej?

– Najbardziej dynamicznie rozwija się obecnie sekcja samolotowa, przede wszystkim ze względu na liczbę szkoleń. Sekcja szybowcowa działa stabilnie, podobnie spadochronowa.

Spadochroniarstwo mogłoby rozwijać się jeszcze szybciej, gdybyśmy mieli samolot pozwalający sprawniej osiągać większe wysokości.

Popularność zyskują też paralotnie i samoloty ultralekkie. To dziedziny, które umożliwiają stosunkowo szybkie rozpoczęcie samodzielnego latania po uzyskaniu odpowiednich kwalifikacji.

Rośnie również zainteresowanie modelarstwem, choć – jak już wspomniałem – dzisiaj coraz częściej łączy się ono z dronami i gotowymi modelami sterowanymi radiowo.

– W tym roku pojawił się też nowy szybowiec. To była planowana inwestycja?

– Nie. To właśnie jedna z rzeczy, które udało się zrobić wcześniej, niż zakładaliśmy. Kupiliśmy treningowego Astira CS.

Brakowało nam szybowca pomiędzy Juniorem a bardziej wyczynowym Jantarem. Astir ma lepsze osiągi od Juniora, chowane podwozie i balast wodny. Pojawiła się okazja, mieliśmy środki i zdecydowaliśmy się na zakup.

– Ile kosztuje taki szybowiec?

– Używana maszyna tej klasy może kosztować około 40–50 tys. zł, ale sam zakup to tylko początek wydatków.

Dochodzi ubezpieczenie, przeglądy, ewentualne naprawy i wymiana zużywających się elementów. Rocznie może to oznaczać kolejne 10–15 tys. zł kosztów.

W praktyce może się więc okazać, że szybowiec kupiony za 40 czy 50 tys. zł po kilku latach pochłonął już łącznie kwotę zbliżającą się do 100 tys. zł.

– Czy cały sprzęt udało się przygotować do sezonu?

– Tak, udało się to zrobić stosunkowo sprawnie. Przyjeżdżają mechanicy z odpowiednimi uprawnieniami i przez kilka dni bardzo dokładnie sprawdzają szybowce.

Kontrolowane są między innymi napędy, linki, przyrządy, powierzchnie, elementy mocujące, stery, lotki i hamulce aerodynamiczne. W przypadku samolotów dochodzą oczywiście przeglądy silników, instalacji i pozostałych podzespołów.

To wszystko podlega bardzo ścisłej kontroli, ale wiąże się również z dużymi kosztami.

– Co najbardziej zmieniło się w Aeroklubie Kujawskim w ostatnim czasie?

– Przede wszystkim więcej latamy. Widać to po liczbie godzin nalotu podsumowywanych na koniec sezonu. Mamy więcej szkolących się osób, odświeżamy infrastrukturę i staramy się otwierać lotnisko także na mieszkańców.

Pracy przed nami jest jeszcze bardzo dużo, ale najważniejsze jest to, że na lotnisku znowu naprawdę dużo się dzieje.

::news{"type":"see-also","item":"64036"}

::event{"type":"vertical","item":"5752"}

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}