Sezon grzewczy ruszył. Inowrocław szykuje zmiany w miejskim cieple

Sezon grzewczy właśnie się rozpoczął, a wraz z nim wraca temat tego, skąd Inowrocław bierze ciepło i jak może wyglądać ogrzewanie miasta za kilka lat. Dziś podstawowym źródłem dla miejskiej sieci jest Ciepłownia Rąbin, oparta na węglu kamiennym. W przyjętym planie energetycznym do 2041 roku zapisano jednak kilka dużych zmian.

Rada Miejska Inowrocławia przyjęła aktualizację „Założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla Miasta Inowrocławia do 2041 roku”. To dokument, który pokazuje nie tylko obecny stan miejskiej energetyki, ale także kierunki zmian na kolejne lata. Dla mieszkańców najciekawsza jest część dotycząca ogrzewania miasta – bo dziś system wciąż w dużej mierze opiera się na węglu, a docelowo ma korzystać z kilku różnych źródeł.

Podstawowym źródłem ciepła pozostaje Ciepłownia Rąbin przy ul. Torowej 40. Obecnie pracują tam kotły wodne zasilane węglem kamiennym. ZEC planuje jednak stopniowo zmieniać ten model: część ciepła ma pochodzić z biomasy, część z kogeneracji, a ważnym nowym źródłem może stać się ciepło odpadowe z Qemetica Soda Polska.

Ciepło z zakładu może ogrzewać miasto

Jednym z najważniejszych założeń jest włączenie do miejskiego systemu ciepła odpadowego z Qemetica Soda Polska. Zakładana moc takiego źródła wynosi 8–10 MW, a przewidywana produkcja to co najmniej 240 tys. GJ ciepła rocznie. Zamiast pozostawać niewykorzystanym produktem procesu przemysłowego, ciepło mogłoby więc trafić do odbiorców miejskiej sieci.

Dokument wskazuje ten projekt jako jeden z istotnych elementów przyszłej transformacji inowrocławskiego ciepłownictwa. Wykorzystanie lokalnego źródła przemysłowego ma zwiększać udział ciepła nisko- i zeroemisyjnego. Jednocześnie pozwoliłoby częściowo ograniczać wykorzystanie paliw spalanych bezpośrednio w miejskiej ciepłowni.

Biomasa zamiast części węgla

ZEC przewiduje również modernizację kotła WR15N, którego obecna moc znamionowa wynosi 15 MW. Po przebudowie urządzenie ma być przystosowane do spalania biomasy, konkretnie pelletu drzewnego, a jego moc ma wynosić 9 MW. Planowana produkcja z tego źródła ma przekraczać 100 tys. GJ ciepła rocznie.

Kolejnym elementem są cztery gazowe silniki kogeneracyjne. Każdy z nich ma dysponować mocą cieplną 1,92 MW oraz elektryczną 1,552 MW. Kogeneracja pozwala w jednym procesie wytwarzać zarówno ciepło, jak i energię elektryczną, zwiększając efektywność wykorzystania paliwa.

To są kierunki, a nie rozpoczęte inwestycje

Część planów dotyczących systemu ciepłowniczego obejmuje perspektywę 2025–2034. Sam dokument wyznacza kierunki rozwoju, dlatego nie wszystkie opisane przedsięwzięcia oznaczają, że prace już się rozpoczęły. Ich realizacja będzie zależała od decyzji inwestycyjnych, możliwości technicznych i finansowania.

Inowrocławski system ma być równolegle modernizowany poprzez ograniczanie strat przesyłowych i zwiększanie udziału sieci preizolowanych. ZEC korzysta już z instalacji fotowoltaicznej o mocy 200 kWp oraz hybrydowej stacji pomp ciepła przy ul. Rakowicza 93. Największą zmianą ma być jednak stopniowe ograniczanie obecnej zależności Ciepłowni Rąbin od węgla.

Transformacja miejskiego ciepłownictwa wymaga nie tylko modernizacji źródeł energii, ale również niezawodnej infrastruktury IT do zarządzania danymi i dokumentacją techniczną. W takich przedsięwzięciach macierze dyskowe NetApp mogą wspierać bezpieczne przechowywanie danych z systemów monitoringu, automatyki i infrastruktury przemysłowej. Odpowiednio dobrane rozwiązania pamięci masowej pomagają zapewnić ciągłość dostępu do informacji i sprawne zarządzanie danymi w rozwijających się systemach energetycznych.

::news{"type":"see-also","item":"66597"}

::event{"type":"vertical","item":"5911"}