::attachment{"type":"image","item_id":"411626","width":"818","height":"203","title":"","alt":"","link":""}
18 kwietnia 1025 roku w Gnieźnie odbyła się koronacja Bolesława Chrobrego. To jeden z najważniejszych momentów w dziejach Polski, bo zamieniał państwo Piastów w królestwo i wzmacniał jego pozycję wobec sąsiadów. Korona była nie tylko ozdobą – była politycznym komunikatem.
18 kwietnia 1518 roku koronowano Bonę Sforzę, która została królową Polski i żoną Zygmunta I Starego. Z Boną do Polski przyszły nie tylko włoskie wpływy kulturowe i obyczajowe, ale też nowy styl uprawiania polityki dworskiej. Do dziś jej postać budzi emocje, bo wymyka się prostym ocenom.
18 kwietnia 1791 roku Sejm Wielki uchwalił prawo „o miastach królewskich”. Mieszczanie uzyskali szersze prawa osobiste i majątkowe, a reforma stała się jednym z ważnych kroków w kierunku nowoczesnego państwa. To jeden z tych aktów prawnych, które przygotowywały grunt pod Konstytucję 3 maja.
18 kwietnia 1792 roku dokonano ostatniej lustracji zbiorów Skarbca Koronnego na Wawelu. Dziś to brzmi jak spokojna czynność administracyjna, ale w rzeczywistości była to niemal ostatnia chwila oglądania materialnych znaków dawnej polskiej potęgi przed polityczną katastrofą kolejnych lat.
18 kwietnia 1919 roku w Poznaniu założono Muzeum Wielkopolskie, przekształcone później w Muzeum Narodowe. W odradzającej się Polsce takie instytucje miały ogromne znaczenie – budowały pamięć, prestiż i regionalną dumę.
18 kwietnia 1926 roku Polskie Radio rozpoczęło regularną emisję programu. Od tego momentu radio stało się nie tylko nowinką techniczną, ale coraz ważniejszym narzędziem wspólnego przeżywania wiadomości, muzyki i kultury.
18 kwietnia 1934 roku w Warszawie założono Instytut Fryderyka Chopina. Dbałość o pamięć o Chopinie miała w II Rzeczypospolitej wymiar niemal państwowy – jego muzyka była przecież jednym z najważniejszych elementów polskiej marki kulturowej.
18 kwietnia 1952 roku otwarto Mauzoleum Walki i Męczeństwa w Alei Szucha. To miejsce do dziś przypomina, że okupacyjny terror miał w Warszawie konkretne adresy i konkretne piwnice.
18 kwietnia 1989 roku podczas spotkania Lecha Wałęsy i gen. Czesława Kiszczaka zdecydowano o powołaniu Komisji Porozumiewawczej mającej nadzorować wykonanie ustaleń Okrągłego Stołu. To był jeden z technicznych, ale bardzo ważnych etapów pokojowej przebudowy systemu.
18 kwietnia 2010 roku w Krakowie odbyły się uroczystości pogrzebowe prezydenta Lecha Kaczyńskiego i Marii Kaczyńskiej. Był to dzień o wielkim ciężarze symbolicznym i politycznym, obserwowany nie tylko w Polsce.
18 kwietnia 1984 roku w Wilnie odsłonięto Pomnik Adama Mickiewicza. W czasach późnego ZSRR taki gest wobec poety polsko-litewskiego pogranicza miał znaczenie nie tylko artystyczne, ale i polityczne.
18 kwietnia 1990 roku premierę miał film „Deja vu” w reżyserii Juliusza Machulskiego. To jedna z tych komedii, które pokazują, jak sprawnie polskie kino potrafiło bawić się historią, gangsterką i absurdem.
Tego dnia urodził się też Jerzy Stuhr (1947) – aktor i reżyser, bez którego trudno opowiedzieć historię polskiego filmu ostatnich dekad. Od „Amatora” po „Kilera”, od kina autorskiego po komedię – mało kto miał tak szeroki zasięg.
Bolesław Bierut (1892) to postać, bez której nie da się mówić o stalinowskiej Polsce. Jego biografia jest równocześnie historią awansu systemu komunistycznego i historii podporządkowania państwa Moskwie.
Tadeusz Mazowiecki (1927) zapisał się jako pierwszy niekomunistyczny premier powojennej Polski. Jego nazwisko do dziś przywołuje skojarzenia z odpowiedzialnością, kompromisem i trudnym początkiem transformacji.
Tomasz Łubieński (1938) przez lata łączył literaturę, eseistykę i refleksję historyczną. To autor, który lubił zadawać pytania niewygodne, ale potrzebne.
Jan Rulewski (1944) był jednym z wyrazistych liderów „Solidarności”, zwłaszcza w regionie bydgoskim. W czasach ostrego konfliktu społecznego należał do twarzy oporu.
Marek Dyjak (1975) to z kolei artysta o zupełnie innym typie obecności – jego głos, repertuar i życiorys sprawiły, że zyskał pozycję wykonawcy bardzo osobnego.
Józef Elsner (1854) był nie tylko kompozytorem, ale też nauczycielem Fryderyka Chopina. W cieniu wielkiego ucznia bywa czasem niedoceniany, choć jego znaczenie dla polskiej muzyki pozostaje ogromne.
Wincenty Pstrowski (1948) został w PRL wykreowany na ikonę socjalistycznego współzawodnictwa pracy. Jego nazwisko funkcjonowało później niemal jak znak całej epoki propagandy.
Oleg Zakirow (2017), były funkcjonariusz KGB, przeszedł na stronę prawdy o Katyniu. Jego los pokazuje, że nawet w strukturach systemu zdarzali się ludzie gotowi zaryzykować wszystko, by ujawnić fakty.
Stefan Bratkowski (2021) był publicystą i działaczem, który bardzo długo pozostawał obecny w polskiej debacie – jako człowiek mediów, opozycji i inteligencji obywatelskiej.
18 kwietnia przypada Międzynarodowy Dzień Ochrony Zabytków, znany też jako Światowy Dzień Dziedzictwa, poświęcony ochronie dziedzictwa kulturowego. W Polsce obchodzony jest również Dzień Pacjenta w Śpiączce, zwracający uwagę na osoby wymagające długotrwałej opieki.
::news{"type":"see-also","item":"58995"}
Tomasz Szymczak [email protected]